فصل چهار نسوار " نسوار " مادّه‌ايست كه آن را از برگ خشك و كوبيدهء نوعى تنباكو كه به آن " تنباكوى نسوارى " مىگفتند و مىگويند و كمى آهك درست مىكردند ، بدينسان كه مقدارى از آن را به نسبت معيّنى با آهك كوبيدهء نرم مخلوط مىنمودند و مقدارى از اين آميزه را در داخل دهان در فاصلهء لب پايين و دندانهاى پيشين مىگذاردند . اين مادّه باعث ترشّح زياد بزاق مىشد و نوعى آرامش به مصرف‌كننده مىداد و تكرار اين عمل باعث " اعتياد " مىشد . مصرف " نسوار " به صورتى كه ياد شد بيشتر در هند و افغانستان معمول بود . به همين جهت در روستاهاى شرقى بيرجند بيشتر مصرف مىگرديد . " نسوار " را در گويش بيرجند " ناس nas " هم مىگفتند . نسوار را در برخى نقاط ديگر خراسان از ميخك و زرنيخ درست مىكنند .